توی دوره خفقان اموی وقتی عقل مصلحت جوی آدما مصلحت اندیش میگفت که باید تسلیم شد

 

وانتظارکشیداونم ازنوع احمقانش، یه مردآسمونی درقالب دعا به بشریت البته ازنوع بيدارش

 

 درس آزادگی می ده و بقول مرحوم شریعتی میگه (البته مضمون سخن مرحوم شریعتی) اگرنتونستی

 

با شمشیر مبارزه کنی میتونی حتی درقالب دعا ومناجات هم پرده ازروی ظلم برداری.

 

وکتاب صحیفه سجادیه که به آن انجیل اهل بیت وزبورآل محمد میگن مال همون دوره خفقان

 

امویه .وامام سجادزین العابدین علیه السلام درهمون دوره نه سکوت میکنن ومنتظر معجزه میشن

 

ونه دست ازمبارزه میکشن ، دعامیکنن و در غالب دعا مسیر زندگی جهانی روترسیم میکنن.

و مابرای اینکه کسی رودرک کنیم بهتره محصولشوبشناسیم بخصوص که اگرآسمونی باشه

 

ومتصل به همون رشته ای که اتصالش رو بین زمین وآسمون دوست ودشمن اونم از نوع

 

عاقلش میبینن.

 یه فراز کوتاه از اونو می خونیم که می فرماید:

 

. . .سپاس خدایرا که خویشتن را بما شناساند وشکروسپاس خودرابما الهام نمود ودرهای علم

 

بربوبیتش را برماگشود وبراخلاص درتوحید و یگانگیش راهنمائیمان فرمود وازکجروی 

 

وشک ودودلی درمورد خود دورمان ساخت...

 

ایشون همونیند که در یه قسمت دیگه از کتاب شریف صحیفه دعایی دارند بنام مکارم اخلاق و

 

به نظرم اینم منشوری باشه برای پالایش روح وجانمون  بعد از قرآن و دعاهای دیگه ای دارن

 

که شبهای ماه رمضان اونو نجوا میکنیم اگه گفتید ؟؟

ویادمون باشه  که اینا همون  حبل متین الهیند . . . تارسیدن به خدا