براي ورود به هرجا و هر مكان وهر وادي احتياج به دو چيز داريم يكي كليد و ديگري دری

كه با آن كليد باذشودوورود به ان وادی را آسان کند .

 حقيقت در نگاه اول شايد نمايی قابل دسترس باشد اما جاده اي منحصر به خود دارد و دری

 وكليدي مختص به خودنياز دارد . حتي  نياز خواهيم داشت كه برای قدم گذاشتن در وادی

حقيقت  خضری همراهیمان کند تا موسي وجودمان با راهنمايي ودلالت درست به

سرمنزل مقصود برسد. ديده ايم كساني را كه با يك آدرس وكد ذهني وبا اتكا به دانش خود

خواسته اند دروادي حقيقت قدم بگذارند اما موفق نبوده اند دست كم نرسيده اند واينكه گم شده

اند بماند و بعضا در خلاف جهت حقيقت قرار گرفته اند.

 خداوند كه همانا تنها حقيقت هستي است در همان منشور تربيتي خويش آورده است كه براي

ورود به خانه بايد از درب آن وارد شد نه ازپشت ويا ازروي ديوار آن-

 مي فرمايد در باره هلالهاي ماه از تو مي پرسند بگوآنها اوقاتي براي مردم و تعيين وقت حج

است كار نيك آن نيست كه كه از پشت خانه وارد شويدونيكي آنست كه از درب خانه ها وارد شويد و تقوي كنيد تارستگار شويد.

يسئلونك عن الاهله قل هي مواقيت للناس والحج وليس البر بان تاتو البيوت من ظهورها ولكن

البر من ا تقي واتواالبيوت من ابوابها واتقواالله لعلكم تفلحون . بقره ۱۸۹

 در اين باره بازهم سخن خواهد آمد...تا بعد