عرفان به معنای شناخت است اما امروزرسیدن به یک حقیقت محض را که طی مراحل سیر

وسلوکی خاص اتفاق می افتد عرفان می گویند و این دربسیاری ازمکاتب اخلاقی جهان نیز

همین معنا رادارد.                                                                                                    

اما آنچه که بسیار مهم است این استکه کدام حقیقت؟ و کدام روش سیروسلوک مناسب است؟

بهتر است قبل از اینکه این سوال را پاسخ دهیم به حقیقت بیشترفکر کنیم که چیست؟         

حقیقتی که در بوداست یا در یوگا یا در چین یا در مکاتب اخلاقی ژاپن است یا در هندوستان

زیردست وپایمرتاضا ن به نمایش گذاشته شداست؟                                               

ویااینکه حقیقت منشائی است که جهان وهستی ازاو پدید آمده و وجود همه بشریت وتمامی

ذرات ازاوسرچشمه گرفته ؟

اگر حقیقت همین است باید گفت تمام مکاتب اخلاقی ودینی وفلسفی جهان برای رسیدن

وکشف همین حقیقت به تکاپو افتاده اند وبرای رسیدن به این حقیقت مراحل سیروسلوک

ابداع کرده اند 

مولانا تمثیلی دارد که روزی چهارنفر برسکه ای مهمان شدند و هریک می خواستند 

خوراک مورد علاقه خود را تهیه کنند فارس زبان انگور طلب کرد و ترک زبان اوزم و عرب

زبان عنب و و رومی استافیل . . .درحالی که دعوای آنان برسر لفظ بود...

چار کس  را داد   مردی   درم                  آن  یکی  گفت این بانگوری دهم

آن یکی  دیگر عرب بد گفت لا                 من عنب خواهم نه انگورای دغا

آن یکی ترکی بد و گفت این بنم                من نمی حواهم عنب خواهم  ازم

آن یکی رومی بگفت این قیل را                ترک  کن  خواهیم    استافیل  را

در تنازع  آن  نفر  جنگی  شدند                که  ز سر نامها     غافل     بدند 

مشت  برهم  می زدند از ابلهی                  پر بدند از جهل  و زدانش تهی

پس تا اینجا داشته باشیم که همه بشریت در درون خود بدنبال حقیقتی است که او را از

سردرگمی و تلاطم در اندیشه های هولناک نجات دهد .

اما براستی حقیقت واقعی چیست ؟وکجاست؟ وبرای رسیدن به آن کدام راه نزدیک تر است؟