از جايی رد می شدم كه خشك بود و سرسبزی نداشت اما از يه كولر مدام داشت آب چكه

می كرد و همون قسمت روی زمين سبز شده بود اين مطلب تو ذهنم تداعی شد كه آدم هم وقتی

توی نورومسيرسبزوهدايت قرار می گيره بارقه های نوردردرونش تابش میكنه وسبزی جوونه

می زنه و اگر توی تاريك‍ی قدم بزنه مثل تاريكی سياه وكدر می شه تو قرآن تعابير زيبايی در

اين مورد هست كه : يخرجهم من الظلمت الی النور . ويا اين آيه كه :يخرج الحی من الميت . .

. پس بياييم تو زندگی مسيری رو انتخاب كنيم كه به آفتاب و حيات منتهی ميشه و از مردگی و

ظلمت فاصله می گيره . . . تا مثل اون زمین سبز بشیم!!