حالا که به گذشته خوب نگاه می کنم و با زندگی جوونای امروزی مقایسه می کنم

می بینم که منم در گذشته همینجوری بودم یعنی همین تمایلات و خواسته هارو

باهمین شدت داشتم

اما وقتی می دیدم که خواسته هام برآورده نمیشه و طرفم -هرکی می تونست

باشه -براش بعضی چیزا بی اهمیت بود یا در توانش نبود که برآم برآورده کنه

یاد گرفتم از روی خواستم بگذرم و پشت خواستم نمونم .

نتیجه این شد که از هرچه می گذشتم بدستش می آوردم خیلی بهتر و با ارزشتر

و اونایی که نتونستم بدست بیارم بواقع ازشون نگذشتم و هنوز توی دلم جا دارن و

این نکته منفی این قضیه است .

اوایل شاید خیلی حس خوبی برام نداشت اما همینکه تمرین بیشتری می کردم

می دیدم نسبت بین  تعداد زمان هایی  که آرامش  داشتم بیشتر از زمان هایی بود

که متلاطم بودم البته هنوز به اطمینان نرسیدم اما دیگه آرامش رو می شناسم !!

نمی دونم چرا اینو گفتم

اما می دونم

که اینو فقط برای بچه هام نوشتم

فقط برای بچه هام